50 - LECIEPublicznej Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Młodojewie

 NASZA JUBILATKA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HISTORIA WSI MŁODOJEWO


           Wieś Młodojewo położona jest nad rzeką Meszną około 5 km na północny wschód od Słupcy. We wsi znajdują się: baza maszynowa, punkt skupu żywca, sprzedaży węgla i pasz, kościół, sklep spożywczy, OSP, bar oraz szkoła podstawowa zbudowana w latach 50.

           W niewielkim parku ( pow. 1,7 ha) uwagę zwraca lipa drobnolistna o obwodzie 450 cm i grupa 5 dębów szypułkowych o obwodach 300 - 400 cm.

Wieś Młodojewo istnieje już na początku XIV wieku. Była własnością biskupstwa poznańskiego, a od pierwszej połowy XVII wieku - ośrodkiem klucza majątków biskupich. W czasie wojny z Krzyżakami w 1331 roku Młodojewo wraz z kościołem zostało złupione i spalone. W okresie XIV -XVI wieku przez Młodojewo biegnie tzw. szlak warszawski, który zaczynał się w Poznaniu, następnie przez Kostrzyń, Wrześnię, Gozdowo-Skarboszewo do Słupcy. Ze Słupcy droga kierowała się na północny wschód przez Młodojewo – Drążnę – Jabłonkę – Kleczew – Kłodawę – Kutno – Łowicz       - Sochaczew na Warszawę.

W 1793roku na mocy traktatu rozbiorowego między Prusami i Rosją Młodojewo dostało się pod panowanie pruskie, które trwało do 1806 roku.         W tymże roku Prusy ponoszą całkowitą klęskę w walce z wojskami Napoleona. Wojna kończy się traktatem w Tylży,       na mocy którego Młodojewo znalazło się w Królestwie Warszawskim. W 1813 roku zostało zajęte przez armię rosyjską. Decyzją Kongresu Wiedeńskiego z 1815 roku Młodojewo znajduje się w granicach Królestwa Polskiego - taki stan rzeczy trwa do 1831 roku. Po upadku Powstania Listopadowego Młodojewo znalazło się w imperium rosyjskim. W 1846 r. doszło w Młodojewie do solidarnego wystąpienia włościan w czasie sporu z dworem o ziemię. W styczniu 1867 roku nastąpił nowy podział administracyjny gubernii kaliskiej, w skład której wchodziło Młodojewo.

Utworzono wtedy powiat słupecki oraz 12 gmin. Wśród nowo utworzonych gmin znalazło się Młodojewo. Utrzymała się ona do wybuchu I wojny światowej. Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku Młodojewo znalazło się w granicach wojennej Polski. W latach 1939 - 45 Młodojewo znajduje się pod okupacją hitlerowską. Na cmentarzu w Mlodojewie pochowani zostali dwaj bracia Romanczukowie, rozstrzelani w 1942 roku oraz Feliks Kwiatkowski rostrzelany w 1943 - wszyscy posadzeni przez hitlerowców o przynależność do ruchu oporu. W styczniu 1945 roku Młodojewo zostało wyzwolone spod okupacji hitlerowskiej.

Co pisano o Młodojewie w słowniku geograficznym Królestwa Polskiego? (1885 rok)

,,Młodojewo (Młodujewo) wieś, folwark i osada młynarska nad strumieniem Meszna, powiat słupecki, gmina i parafia Młodojewo, położona w odległości od Słupcy wiorst 5. Posiada kościół parafialny drewniany, początkową szkołę ogólną. Wieś ma 32 domy, 14 mieszkańców; folwark ma domów 6, mieszkańców 148; probostwo domów 2,  mieszkańców 4; Młodojewo poduchowne - domów 2, mieszkańców 27: osada młynarska - domów 1, mieszkańców 7. W 1827r wieś rządowa, 31 domów, 321 mieszkańców.”

 Młodojewo należało kiedyś do biskupów poznańskich. Tu prawdopobnie w XIV wieku założyli kościół parafialny, o którym jako dawnym mówią już akta konsystarza gnieździeskiego z 1415 roku z okazji układu Jakuba, plebana w Młodojewie ze Zbilutem, dziedzicem Szczepic o dziesięciny. Do parafii Młodojewo należały z początku XIV wieku wsie: Drążna, Marcewo (Maczeczewo), do tego czasu przybyło tu 15 wsi i osad.

Młodojewo parafia, dekanat słupecki, 2520 dusz. Młodojewo gmina należy do sądu gminnego okręg II w Dąbrosławiu, urząd gminy w Marcewie, st. pocztowa w Słupcy.

Gmina ma 12294 mórg obszaru i 3562 mieszkańców. W gminie są: gorzelnia, browar, cegielnia, olejarnia, 3 młyny wodne, 5 wiatraków, kopalnia torfu, 1 szkoła początkowa. Do najcenniejszych zabytków Młodojewa należy: kościół parafialny św. Mikołaja biskupa wyznawcy. Został zbudowany w 1775 roku na miejscu dawnego z XIV wieku. Powiększony w 1875 roku przez wydłużenie nawy. Kościół jest drewniany o konstrukcji zrębowej, jednonawowy z węższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Zakrystia została dobudowana w 1878 roku, a kruchta w 1876 roku.

Kościół odnowiono w 1937 roku.

W kościele znajduje się wiele zabytkowych obiektów. Należy do nich ołtarz główny późnobarokowy z rzeźbami Św. Michała i Św. Stanisława Biskupa. Dwa boczne ołtarze pochodzą z połowy XIX wieku z obrazami z 1841 roku. Najbardziej cennym zabytkiem jest renesansowy tryptyk malowany na drewnie. Pochodzi on z 1581 roku w jego części środkowej jest przedstawiona scena Ukrzyżowania w kraterach skrzydeł od zewnątrz,  Opłakiwanie, Złożenie do grobu, Chrystus w otchłani, Zmartwychwstanie, a od zewnątrz: Biczowanie, Koronowanie cierniem, Upadek pod krzyżem i Chrystus przed Piłatem: w Pardeli - Chusta Św. Weroniki, a w półkolistym zwieńczeniu Chrystus pocieszający niewiastę.

Z innych zabytków na wyróżnienie zasługują: krucyfiks z XVII wieku i drugi na belce tęczowej z XVI wieku oraz 2 rzeźby: Chrystus Frasobliwy - późnogotycki z początku  XVI wieku i rzeźba Najświętszej Marii Panny z przełomu XV – XVI wieku. W kruchcie znajdują się: kamienna kropielnica z XVI wieku. W kościele znajdują się również cenne przedmioty liturgiczne. Należą do nich 2 kielichy barokowe z XVII i XVIII wieku oraz 2 białe ornaty późnobarokowe z XVIII wieku.